* ( وَمَقامٍ كَرِيمٍ ) * شعراء : 58 . * ( إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ ) * دخان : 51 . جايگاه و محل اقامت است . مقام بضمّ اول در آيهء * ( يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا ) * احزاب : 13 . بمعنى اقامت است يعنى اى اهل يثرب با اين كثرت كفّار وجهى براى اقامت شما در اينجا نيست برگرديد . و در آيهء * ( إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقاماً ) * فرقان : 66 . بمعنى اقامتگاه مىباشد و در * ( الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِه ) * فاطر : 35 . مقامة بمعنى اقامت است . * ( وَلِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّه جَنَّتانِ ) * رحمن : 46 . مقام بمعنى منزلت است مقام ربّ همان علم و احاطه و تدبير و حفظ و مجازات اوست نسبت ببنده اش چنان كه فرموده : * ( أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ ) * رعد : 33 . كه گذشت . * ( وَما مِنَّا إِلَّا لَه مَقامٌ مَعْلُومٌ ) * صافات : 164 . تقويم : تعديل . گويند « قوّم الشّىء : عدّله » در آيهء * ( لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ) * تين : 4 . ظاهرا مراد اعتدال غرائز و تناسب اندام ظاهرى و باطنى انسان است مثل * ( يا أَيُّهَا الإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ . الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ) * انفطار : 6 و 7 . قوام : بفتح اول بمعنى اعتدال است گويند « قام الامر : اعتدل » * ( وَالَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً ) * فرقان : 67 . آنان كه چون انفاق كنند اسراف و تقتير نميكنند و انفاقشان ميان آن دو معتدل است ظاهرا مصدر از براى فاعل است . قيامت كلمهء قيامت مصدر است در مجمع گويد : « قام يقوم قياما و قيامة » مثل « عاد يعود عيادا و عيادة » پس قيامت بمعنى برخاستن و يوم القيامة بمعنى روز برخاستن از قبرها و روز زنده شدن است . راغب گويد : تاء آن براى دفعه است و دلالت بر وقوع